• Met Dijkvogels jeugd op legerkamp!

    Het weekend van 17, 18 en 19 april stond bij Korfbalvereniging Dijkvogels volledig in het teken van één groot avontuur. Geen normale training of wedstrijd, maar een compleet legerweekend voor de jeugd. Met rugzakken, camouflagekleding en een flinke dosis enthousiasme vertrokken de kinderen op missie. Wat volgde was een weekend vol spellen, gezelligheid, spanning, een klein traantje en natuurlijk heel veel plezier.

     

     

    De aftrap: verzamelen en vertrekken

    Vrijdagmiddag om 16.45 uur was het verzamelen bij de Kastine. De kinderen kwamen één voor één binnen, velen al verkleed als echte soldaten. Camouflagebroeken, legerpetten en stoere gezichten: de toon was meteen gezet. Ouders zwaaiden, tassen werden ingeladen en er werd volop gekletst. De spanning was duidelijk voelbaar bij de allerkleinsten.

    Om 17.00 uur vertrok de bus. Vanaf dat moment begon het weekend officieel. In de bus werd alvast vooruitgeblikt op wat komen ging. Ondertussen was de kampleiding druk bezig met de voorbereidingen voor de aankomst van een bus vol soldaatjes.

    Aankomst op het kamp en eerste actie

    Rond 18.30 uur kwam de bus aan. De kids kregen meteen een echte legerervaring: ze moesten hun tassen inleveren en werden waar nodig gecorrigeerd. Voor sommige kleintjes was dit wat overweldigend. Gelukkig waren er ook sergeanten met een zachtere kant, waardoor de traantjes snel verdwenen en het fouilleren kon beginnen. Na een (niet al te grondige) tascontrole werd de jeugd op de foto gezet en keurig opgesteld voor het eerste spel.

    Om 19.00 uur startte het Legersmokkelspel. In dit spannende bosspel verzamelen teams geheime voorwerpen uit een militair depot. Tegenstanders proberen hen te tikken, waarbij buit verloren kan gaan. Het spel wordt in twee rondes gespeeld, met wisselende rollen en puntentellingen. Na dit eerste actieve onderdeel was het tijd om de kamers in te richten. Rond 20.30 uur gingen de kinderen hun bedden opmaken en hun tassen uitpakken. Even bijkomen, lachen met kamergenoten en wennen aan de nieuwe omgeving.

    Bonte avond en feest

    Daarna volgde de bonte avond. Hier konden de teams hun ingestudeerde legerdans- en zangkunsten laten zien. Iedereen deed mee en werd volop geapplaudisseerd. De acts werden beoordeeld door een streng jurypanel, waarna er uiteindelijk een terechte winnaar werd uitgeroepen.

    Direct na de bonte avond volgde de feestavond met muziek van feest-DJ Laura. Er werd veel gedanst en gelachen. Voor de jongsten stond rond middernacht een broodje knakworst klaar. Daarna gingen zij naar bed, terwijl de oudere jeugd doorging met een activiteit: de dropping. In het donker navigeren en samenwerken maakte dit extra spannend. Ook hier stonden veiligheid en teamgevoel voorop (voor de ongeruste ouders: er liep leiding mee).

    Voor de oudste groepen was er daarna ook nog een broodje knakworst: een welverdiende beloning die er goed in ging. Daarna was het echt tijd om te gaan slap……Laten we het daar maar niet over hebben.

    Zaterdagochtend: fris wakker en in beweging

    Zaterdagochtend begon vroeg. Om 07.00 uur stond ochtendgymnastiek op het programma om iedereen goed wakker te krijgen, altijd van degene die daadwerkelijk had geslapen. Slaperige ogen of niet: iedereen deed mee. Rekken, strekken en bewegen zorgden ervoor dat iedereen weer wakker werd.

    Daarna volgde het ontbijt: boterhammen, drinken en gezellig samen aan tafel. Er werd nagepraat over de eerste avond en de nachtelijke avonturen. Ook werden de lunchpakketjes gesmeerd voor later die dag. Wat de nodige nieuwsgierigheid van wat de dag brengen kweekte.

    Na het ontbijt volgde een korte uitleg van het spel Levend Risk. Dit spel draaide om strategie en samenwerking: wie valt aan, en wie verdedigt? Het werd gespeeld in het naastliggende bos. Bij de start zag je overal rennende groepjes door het bos vliegen, maar al snel bleek dat de conditie snel aftakelt na een nacht met weinig slaap.

    Na een klein momentje rust begon de looptocht. De groepen werden genoemd en verdeeld over vier teams. In deze samenstelling vertrokken de kinderen op pad. Onderweg waren verschillende posten met opdrachten. Halverwege werd er Levend Zeeslag gespeeld. Helaas sloeg het weer om en werden alle kinderen geëvacueerd naar het kamphuis. Gelukkig konden onze wollige vriendjes nog wel even van het spel genieten.

    Sommigen vonden dat helemaal prima, want nóg zes kilometer lopen was echt niet meer te doen. Maar er waren ook kids die de hele tocht liever hadden uitgelopen.

    Nadat de regen verdween, kwam er meteen alweer actie op het grasveld voor het kamphuis. De een ging even korfballen, de ander voetballen of basketballen en de ander deed even snel een dutje. Even energie opdoen voor de nog komende avond en nacht.

    Het avondmaal was dit jaar een warme, voedzame griesmeelpap. Na een paar schaaltjes bleek al gauw dat veel kinderen dit thuis niet (meer) eten. En je weet wat ze zeggen: wat een boer niet kent, eet hij niet. Dat was hier ook het geval. Er was wel één uitzonderlijk kindje dat het wél opat—maar goed, dat was de zoon van de kok. Gelukkig hadden de chef-koks ook nog 120 stuks broodje hamburger achter de hand. Die gingen er bij de meeste kinderen (en leiding) wél goed in.

     Avondprogramma: spanning in het bos

    ’s Avonds volgde het spel Operatie Gewonde Soldaat. Hier gingen teams het bos in op zoek naar negen gewonde soldaten. Door vragen te stellen achterhalen ze wat er mis is en voeren ze opdrachten uit om de soldaten te verzorgen en punten te verdienen. Ondertussen moesten ze vijanden ontwijken die minpunten kunnen opleveren. Stil zijn, goed communiceren en vertrouwen op elkaar waren hierbij heel belangrijk.

    Na een korte pauze met limonade, groente en fruit ging het avontuur verder met lasergamen in het bos. Lopen (dus niet rennen) tussen de bomen door, schuilen en tactisch spelen: iedereen voelde zich even een echte soldaat op missie.

    Als afsluiter van de zaterdagavond stond de spooktocht op het programma. Met spanning, humor en een vleugje schrik werden de kinderen door het donker geleid. Voor sommigen was dit hét hoogtepunt van het weekend; voor anderen was dit het zoveelste jaar dat ze de tocht niet hebben durven uitlopen.

    Na deze spannende tocht was er tijd voor een chipje en een praatje. Langzaam vloeiden de meeste kindertjes naar bed. Dat zou een belovende nacht worden—met hopelijk een paar uurtjes slaap.

    Zondag: afronden van de missie

    Zondagmorgen begon rustig met ontbijt. Daarna werd er samen opgeruimd. Tassen ingepakt, slaapzalen schoongemaakt en elkaar helpen waar nodig. Dat ging verrassend goed: iedereen wist wat hem te doen stond en alles was in recordtijd schoon.

    Het laatste spel was Missiebingo. Tijdens dit spel werd nog één keer alles uit de kast gehaald. Er hing een opvallende, serene rust, wat voor een fijne sfeer zorgde. Misschien hadden die paar uurtjes slaap daar toch voor gezorgd. Daarna volgde de lunch, waarbij ook de nodige restanten werden aangeboden. Zo werd het weekend langzaam afgesloten.

    Om 15.00 uur vertrok de bus weer richting huis. Moe, maar voldaan kwamen de kinderen rond 16.15 uur weer aan. Ouders stonden klaar en kregen enthousiast verhalen te horen.

    Een weekend om niet te vergeten

    Dit legerweekend van Korfbalvereniging Dijkvogels was er één om trots op te zijn. Dankzij de inzet van de kampleiding, een paar geweldige sponsoren, het enthousiasme van de kinderen en een goed gevuld programma werd het een weekend vol herinneringen.

    Missie geslaagd en tot volgend jaar!