Beste Lezer,

het was weer donderdagavond, de meeste waren weer hersteld van de zaterdagavond/nacht of van het afschuwelijke verlies tegen OZC. Desondanks waren we wederom niet compleet, de aanwezige waren Tom, Alex, Brigit, Amber, Richard en onze invaller Brian(die net een dag was hersteld van zijn inspanning van afgelopen zaterdag). Zoals bij u bekend gingen we samenvoegen met het 4e. Hun waren maar liefst met 3 spelers aanwezig, namelijk Laura, Erik en onze coach Hester. Zoals u waarschijnlijk al had gemerkt, was het een erg winderige dag met veel windstoten en af en toe een lekker buitje. Zodoende zagen we bij aankomst bij de kastine een erg leeg veld. Alleen de A1 was bereid deze weeromstandigheden aan te vechten. Het zag er erg bijzonder uit, al die ballen die alle kanten op ging, behalve in het mandje. Nadat we de parasols plat hadden gelegd en een bakkie hadden genuttigd, gingen we ons toch echt voorbereiden op de training. Vier pale 4 ballen en een vaste paal. Met deze woorden wisten we genoeg. Hester was dus echt bereid ons naar buiten te sturen. Zonder enige getreuzel, behalve van Tom gingen we aan de slag. Als een speer stonden alle palen en kwam Alex met 2 ballen aan. Nadat we warm waren en we de eerste ballen in de lucht waren geweest, konden we beginnen. Maar waar was Tom??? Tom zou de overige twee ballen halen, maar die was aan het schuilen voor de regen. Na flink wat gebrul kwam Tom eindelijk onze kant op, met de overige ballen.
We moesten per 2-tal bij een korf staan. Om de beurt een doorlooppie, schotje en wegtrek bal. Tot de meeste hun verbazing, was het gewoon mogelijk om de bal in de korf te krijgen. Dit lukte bij de een wat meer dan bij de ander. Daarna oefeningen met de paal die tegenover je eigen paal stond. Uitwijkje, diepte ballen. Het ging telkens beter, sommige kregen het zelf warm en het extra aangetrokken truitje ging uit. Hierna gingen we molentje draaien. Met ze tweeën schieten en proberen de andere schutter in te halen. Hier was een heuze competitie geboren. De aanmoedigingskreten vloeide royaal en er werd lekker gebald. Nadat de mini-competitie was afgerond, werden de palen erg vreemd neergezet door Hester, 3 palen met de buitenste mandjes naar buiten gedraaid en dit middelste paal dwars. We waren erg benieuwd was Hester voor ons in petto had. Er werden 2 viertallen gemaakt. Als je in de buitenste korf schoot telde het doelpunt voor 2 en in de middelste korf voor 1 doelpunt. Nadat Hester de bal vrij gaf werd er lekker flink geheen en weert. Iedereen was lekker fysiek bezig en de doelpunten vloeide royaal. Nadat we hier lekker onze energie in kwijt waren geraakt gingen we nog een potje korfballen zoals het bedoeld was. Nadat er 1 paal centraal stond en we klaar stonden voor actie, gingen we van start. Na een goeie 3 seconde ging het regenen en waren we het zat. Opruimen en wegwezen. Zo snel als dat we konden was het veld weer leeg en waren we achter de bar te vinden. Na een lekker drankje genuttigd te hebben gingen de eerste richting huis en sommige bleven achter met dorst.

Nu waren wij afgelopen zaterdag vrij, dus hoefde we niet te korfballen. Dus het leek me een geschikt moment om onze Laura, als Atleet van de week te bombaderen. Ze heeft dit seizoen nog geen 20 minuten gebald, maar heeft er wel 1 gescoord. Ze zou dus een gemiddelde hebben van 3 doelpunten per wedstrijd. Dit is het hoogste gemiddelde van iedereen. We kunnen niet wachten haar weer te zien stralen op het veld. Laura Vellekoop is de dochter van Jacq en Jan, ze is geboren op 11-03-1999 in Maasdijk. Doordat haar moeder ook op de korfbal had gezeten, leek het hun ook wel wat om Laura bij de de F-jes mee te laten ballen. Ze heeft dus de mini-vogels over geslagen. Dit vind ze een groot gemis en tot op heden lijkt het haar nogsteeds leuk om bij de mini-vogels mee te mogen doen. Ze werkt op de kinderopvang en geeft gymles op school. Voor Laura is het beter om geen relatie te hebben, ze is veel te veel gehecht aan de vrijheid en rust. Ze houd zoveel van rust dat ze ook geen dijkvogel-crush heeft, te weinig fysiek contact met de tegenstander. Niet gek met 20 minuten speeltijd. Die 20 minuten speeltijd komt doordat Laura lelijk gevallen is tijdens het korfballen. De blessure is er nog steeds en wanneer ze herstelt is, is nog onduidelijk. Gelukkig houd ze wel van een feestje, met name de korfbalfeestje. Deze vind ze zo leuk door de sfeer en gezelligheid, owja de sapjes helpen ook wel mee. Als Laura weer mag ballen, doet ze dat het liefste met Amber en Michelle. Laura verwacht dat Michelle ook de meeste doelpunten gaat maken dit seizoen en vind Richard de beste aanwinst dit seizoen. Als Laura 10 miljoen op haar bankrekening zou hebben staan, gaat ze proberen een huisje te bemachtigen in Maasdijk. We hopen Laura snel weer te kunnen zie stralen op het veld, want we kunnen we wat scorend vermogen gebruiken. Gelukkig kunnen we haar nog wel zien stralen op de feestje.

Graag wil ik Hester bedanken voor het verzorgen van de training.
Alex Booner, bedankt voor het meenemen van de ballen afgelopen zaterdag en voor het helpen neerstrijken van de parasols.
Selectie, bedankt voor het licht uit doen en de kastine netjes af te sluiten.

Excuses aan de Fans, afgelopen zaterdag was er geen actie vanuit ons en ook nog eens het verslag wat vertraagd online is gekomen. U kunt Hester daarvoor als schuldige aanwijzen.

Aanstaande zaterdag hebben wij onze laatste veldwedstrijd op wel een heel speciaal tijdstip! Om 9.30 uur spelen wij bij onze buren uit 's-Gravenzande. De thuiswedstrijd werd door ons gewonnen, vandaar dat ONDO nu probeert ons uit ons ritme te halen en de wedstrijd te laten aanvangen om dit minivogel tijdstip!
Wij kunnen dus wel wat support gebruiken en zien u graag zaterdag om 9.30 uur in 's-Gravenzande.

Tot dan!